W zeszłym tygodniu kapitan European Ryder Cup, Luke Donald, mówił o jasności; pięć dni później kapitan US Ryder Cup, Zach Johnson, widział tylko niewyraźne obrazy i zniekształcone kształty.
Dla Donalda jego „przejrzystość” jest produktem ubocznym decyzji DP World Tour, aby zasadniczo ukarać graczy poza trasą i poza tegoroczną drużyną Ryder Cup. Europejski tor nie wydał szerokich zawieszeń dla graczy, którzy naruszyli jego zasady dotyczące wypuszczania sprzecznych wydarzeń, kiedy dołączyli do LIV Golf, ale po korzystnym orzeczeniu arbitra w Wielkiej Brytanii wyłożył wysokie grzywny, które sprawiają, że utrzymanie członkostwa, co najmniej trudne do uzasadnienia.
Według różnych źródeł firma LIV Golf zgodziła się zapłacić te grzywny, ale w jednym przypadku gracz, który dołączył do uciekiniera w zeszłym roku, czeka na prawie 500 funtów,000 i wciąż rośnie. W zeszłym tygodniu Henrik Stenson zrezygnował z członkostwa w DP World Tour, które jest wymagane do gry w drużynie European Ryder Cup, a inni z pewnością pójdą w jego ślady.
To właśnie ta przejrzystość, na dobre i na złe, ułatwiła Donaldowi pracę.
Występ Johnsona stał się jednak bardziej skomplikowany w niedzielę dzięki imponującemu zwycięstwu Brooksa Koepki w mistrzostwach PGA. Choć kapitan USA nigdy by się do tego nie przyznał, najlepszym scenariuszem jest dla Koepki równie świetny występ w US Open i Open Championship, aby zamknąć swoje miejsce w pokoju drużynowym w Rzymie.
Zwycięstwo przesunęło Koepkę na drugie miejsce na liście punktów w USA, a matematyka jest po jego stronie, że pozostanie w czołowej szóstce przez mistrzostwa BMW w sierpniu, aby zdobyć jedno z sześciu automatycznych miejsc kwalifikacyjnych. To co najmniej odebrałoby Johnsonowi wszelkie potencjalne decyzje, ponieważ PGA of America orzekło, że każdy gracz, który utrzymuje członkostwo w stowarzyszeniu, co zrobił Koepka i inni gracze, którzy dołączyli do LIV Golf, jest kwalifikuje się do drużyny.
Chociaż odnosił się do toczącej się debaty między LIV Golf a światowym rankingiem golfowym, dyrektor generalny PGA of America, Seth Waugh, wydawał się przyznać tyle samo w zeszłym tygodniu w Oak Hill: „To nie jest walka my kontra oni” – powiedział.
Z pewnością to nie gracze wydają się być zamknięci w mentalności „my kontra oni”. W Masters nie było wrogości ani jadowitości między obiema stronami, a atmosfera ta zaostrzyła się dopiero podczas mistrzostw PGA.
Keegan Bradley zachwycał się możliwością ponownego spotkania z dobrym przyjacielem Brendanem Steele w Oak Hill, a Jon Rahm zdawał się mówić w imieniu wielu na ten temat: „Nigdy nie wdawałem się w spór. Nigdy nie miałem żadnych negatywnych uczuć wobec żadnego gracza, który poszedł do LIV”.
W zeszłym tygodniu, kiedy ostatni gracze – Bryson DeChambeau i Matt Jones – zostali oficjalnie usunięci z pozwu antymonopolowego, który został wniesiony przeciwko Tour, duża część antypatii zniknęła wraz z nim. To już nie jest sprawa osobista między graczami po obu stronach; teraz jest to skomplikowana walka antymonopolowa między dwoma gigantami korporacyjnymi, która prawdopodobnie zajmie lata.
Chociaż Johnson robił wszystko, co w jego mocy, aby uniknąć walki w niedzielę, gdy Koepka maszerował po zwycięstwo, przyznał, że każdy gracz, który automatycznie zakwalifikuje się do drużyny USA, będzie mile widzianym członkiem tego, co nazwał swoją „radą przywódczą”.
„[Jeśli Koepka jest] w zespole, ma w tym bezpośrednią własność, absolutnie” – powiedział Johnson.
W obecnej pokręconej rzeczywistości większym bólem głowy dla Johnsona byłby scenariusz, w którym Koepka skończy tuż za czołową szóstką. Czy kapitan i jego rada przywódcza spojrzą poza bieżącą politykę i skupią się tylko na dobru drużyny? Co jeśli oznaczałoby to wybranie gracza spoza PGA Tour?
Johnson był, co zrozumiałe, powściągliwy, gdy pytano go o scenariusz, ale jeśli ujęcie numer 1 na świecie, Scottie Scheffler, po jego ostatniej rundzie w Oak Hill jest jakąś wskazówką, gracze są bardziej niż chętni odłożyć politykę na bok, aby mieć szansę na osiągnięcie czegoś, co „ t zostało zrobione w ciągu 30 lat: wygrać zagraniczny Ryder Cup.
„Chcę wygrać Ryder Cup. Nie obchodzą mnie trasy koncertowe ani nic podobnego. Chcę wygrać Ryder Cup” - powiedział Scheffler. „To coś, o czym rozmawialiśmy w zeszłym roku, kiedy skończyliśmy – lub chyba półtora roku temu. Chcemy pokonać tych facetów w Europie. Minęło dużo czasu, odkąd ich pokonaliśmy.
„Ktokolwiek z 12 najlepszych facetów tworzy kompletną drużynę, różni się to od pojedynczych turniejów. Chcemy zespołu facetów, którzy pojadą tam razem, aby przywieźć puchar do domu, a to wszystko, na czym mi naprawdę zależy”.
Zbliżają się dwa kolejne kierunki, które nagradzają podwójnymi punktami, ból głowy Johnsona może nie skończyć się na Koepce. W drugim z rzędu turnieju głównym trzech najlepszych-10 finalistów gra w LIV Golf Tour, a zarówno Bryson DeChambeau (42. miejsce na liście punktów w USA), jak i Dustin Johnson (nr 37) mogą równie dobrze łatwo skomplikować rozmowę, tak jak zrobił to Koepka.
Donald mógł stracić kluczowe elementy swojej drużyny – w szczególności Sergio Garcię, Paula Caseya i Iana Poultera, nie wspominając o Stensonie, usuniętym kapitanie Europejczyków – ale przynajmniej nie będzie musiał zmagać się z tym, który raz w... wyborów pokoleniowych, przed którymi stoi Johnson.